Adventskalender - 09. Dezember 2009

Hellichovend en Kölle
Et Bimmelche es am klinge.
De Pänz sin unjewöhnlich brav.
Kressdaachsleddcher dun se singe.
Keiner röf: "Kölle alaaf!"
Dann jeit et loss met dem Beschenke.
Zerschnedde wääde bungkte Schlöpp.
De Puute fangen aan ze zänke.
"Dä do hät minge Klos jeköpp!"
Höstich weed kapottjeresse
Jeschenkpapier. De Jroß es pratt,
weil se met räuhijem Jewesse
et ärch fing opjebüjelt hatt.
Sei denk zeröck an fröh're Johre.
Wat wor dat doch för 'n ärme Zick.
Em Kreech hät alles mer verlore,
domols, bei der brunge Klick.
Hück weed alles üvverdrevve.
Et Beste es jrad jot jenoch.
Wunschzeddele sin volljeschrevve.
Wä soll dadruus noch wääde klooch?
Dann weed et Esse opjedrage.
De Oma meint, de Zupp wör laff.
Verlank e Meddel för der Mage
un verschött der Himbeersaff.
De Kääls, die wollen einen dresche,
verdröcken höösch sich en en Eck.
Öntlich dun der Doosch se lösche,
un se kloppe Skat wie jeck.
Derwiel de Wiever klaafe, schwade;
se han dozo ehr eije Schlör.
De Jroß es immer noch jelade,
jeschlupp weed Peffermünzlikör.
De Glocke fangen aan ze lügge,
der decke Pitter es am schlon.
För uns Lück deit dat bedügge:
Mer müsse en de Kressmett jon!
Drussen es et ärch am friere,
et Trottewar es spejeljlatt.
Jetz kütt der Papp och ens ze Ihre,
weil hä nen Flachmann bei sich hatt.
Likör, Schabau un all die Biercher
wirken en der kale Naach.
Se schöcke'le wie Jewedderdiercher.
Op einmol och uns Oma laach.
"Heidewitzka", deit se summe;
die andre singe met, janz laut.
Am Dom sin se jetz aanjekumme,
wo sich ne Kääl hät opjebaut.
Om Kopp dräht hä e Paafekäppche,
der Punjel es su rut wie Blot.
Vör'm Buch süht mer e Offerschäppche
un hä säht: "Jetz es et jot!
Doot mer de Kressmett nor nit störe,
Fastelovend weed he nit jefeet!"
Do leet et Pitterche sich höre:
"Woröm bes do dann ald maskeet?"
Akademie för uns kölsche Sproch (externer Seitenaufruf)